Zakażenie pęcherza - rozpoznanie i leczenie

Zakażenie pęcherza - rozpoznanie i leczenie

Do najczęstszych infekcji układu moczowego u kobiety zalicza się zakażenie pęcherza moczowego oraz odmiedniczkowe zapalenie nerek. Ryzyko wystąpienia tych chorób zmniejsza się, kiedy dbamy odpowiednio o higienę intymną a także, gdy pijemy dużą ilość wody.

Zakażenie pęcherza moczowego jest zaraz po grypie i infekcjach grypopochodnych najczęściej występującą chorobą kobiet. Dochodzi do niej na skutek wystąpienia w drogach moczowych drobnoustrojów, które powinny zostać jałowe. Bakterie mogą być obecne w końcowej drodze cewki moczowej, jednak nie powinny one wywoływać zakażenia, przy czym najczęstszymi postaciami choroby jest zakażenie pęcherza moczowego oraz odmiedniczkowe zapalenie nerek.

Przyczyny zakażeń

Do zakażeń pęcherza moczowego dochodzi najczęściej w okresie jesienno-zimowym, kiedy to nie trudno o przemarznięcie. Ryzyko zakażenie zwiększa się pod wpływem stosowania niewłaściwych preparatów do higieny intymnej. Chorobę mogą wywołać także uczulające tampony oraz podpaski a także spirale czy krążkiantykoncepcyjne.
Ryzyko infekcji zwiększa się w okresie burzy hormonów, zatem szczególnie narażone na infekcji układu moczowego są kobiety w ciąży oraz w okresie klimakterium. Problemy zdrowotne pojawiają się również wraz z wiekiem, co daje się rozpoznać problemami z oddawaniem moczu, rozrostem gruczołu krokowego, zastojem moczu w pęcherzu.

Do zakażenia dochodzi najczęściej w wyniku przedostania się bakterii z cewki moczowej, znacznie rzadziej przechodzą one z krwią i limfą. Najczęstszym winowajcą jest bakteria Escherichia coli, która zamieszkuje jelito grube. Do zakażenia dochodzi, jeśli przedostanie się ona do układu moczowego.
Poza bakteriami do zakażenia dróg moczowych przyczynić się mogą chalmydie, dwoinka rzeżączki, mikolazmy oraz wirusy przenoszone drogą płciową.

Objawy zakażenia pęcherza

O tym, że w naszym organizmie doszło do zakażenia pęcherza świadczyć mogą następujące objawy:
podwyższenie temperatury ciała,

  • nietrzymanie moczu,
  • zwiększone parcie na mocz,
  • ból brzucha, także przy oddawaniu moczu,
  • pieczenie przy siusianiu.

Zakażenie może przebiegać jednak bezobjawowo a jedynym potwierdzeniem tego, iż w drogach moczowych znajdują się bakterie jest wykonanie badań moczu. Taką postać zakażenia należy leczyć w przypadku ciąży oraz u dzieci.

Grupa ryzyka

Objętość pęcherza moczowego wynosi 400-700 ml. Ulokowany w miednicy małej, za spojeniem łonowym, jest należycie umięśniony i sprężysty. Jeśli zbiorniczek ten napełni się moczem dochodzi do wzrostu ciśnienia oraz do wywołania parcia w efekcie podrażnienia zakończeń nerwów czuciowych. Kiedy dochodzi do rozkurczu przez cewkę przedostaje się mocz.
W grupie ryzyka znajdują się głównie młode kobiety, które często uprawiają seks. Duże znaczenie ma także budowa anatomiczna cewki moczowej, która u kobiet jest znacznie krótsza, aniżeli u mężczyzn, stąd też bakterie mają mniejszą trasę do przebycia. Dodatkowo w okolicy cewki znajduje się odbyt, dlatego przy nie zachowaniu należytej higieny, dojść może do zakażenia.

Zapobieganie

Najbardziej istotnym sposobem na zmniejszenie ryzyka infekcji dróg moczowych jest właściwe dbanie o układ moczowy. Wskazane jest zatem:
picie dużej ilości wody, co umożliwia usuwanie toksyn z organizmu,
wybieranie prysznica, aniżeli wanny do mycia się, kupowanie delikatnych środków myjących, w tym żeli do higieny intymnej, spożywanie żurawiny, która zgodnie z badaniami, korzystnie wpływa na prawidłowe funkcjonowanie układu moczowego.

www.leczenie-grzybicy.pl www.zmarszczki.org www.wlosy.biz